|
ПРЕЛЕТИ
Трицикли, бицикли и слично.
Мислимо унапред. Смешно.
Све је то тако обично
и одавде, није грешно.
На крају дође резиме,
ко о себи, лоше да помисли?
Ако још памтиш њено презиме,
нисте узалуд заљубљени кисли.
Беше то бајка: месец млад,
под липом сањари...
Љубав постане јад,
тек кад се оствари.
Прелети су за нама,
сећања бројна и врела.
Ништа није баш потаман,
а потоци су жеља.
Све протекне и мине,
буре остану за нама.
Свако до своје истине,
разних наслуша се галама.
Прелети су за нама
и почупани плотови,
мисао сећање бледи.
Другови, беше лепо са вама.
Сад врте се спотови,
а срце нека чемер једи.
Много смо хтели,
мало постигли.
Можда нисмо умели,
или нас млађи престигли.
Прохујала прошлост ипак је наша,
то сећање осмехом лице озари.
Тресу се светови ко на ветру шаша,
а будућност виде само сањари.
У животу све брзо прелети,
а да снове ретко ко оствари.
Прошлост своју ћемо волети,
и кад нам бол у души распали.
Трицикли, бицикли и слично.
Мислити уназад. Смешно.
У животу и живот прелети,
свима, неизбежно.
© Љубодраг Обрадовић 2005
|